Bäi däi Ndsäd froogns, obmä aan Lebgougnmargd hoam will. Doa hoab ich aam, dä an „Bläischdiffdmargd“ hoam wolld, folchendäs gschriebm:
Endli amol aaner, dänni verschdäi. Blaischdiffd, moui soagn, sin obä zu glaa füan eichnen Margd. Un: däi brodudsierd doch asua Groof in Schdäi, un däs ghäärd nimmer zu Närmberch.
Ieech schlöoach dohä an Debbnmargd fuar. Glei neberm [...]
