Ey, iä do drausnä! Iech hab grad mein Sparschdrumbf gfüdderd. Iech sach ned, wo dä iss. Nochä glauds miä noch aaner. Abä aans sach iech eich: des mid dei Lehmänn-Brassärs, däs waä nuä dä Anfang. Däi Bangnä sin am End. Däi machns nimmä lang. Also aweng a Geld dsuä Seidn schaffnä, is beschdimmd ned fäkährd. [...]
