Wech mid däi Bsüchogwaggsalbä!

Mer glaabd ja ned, wäi bleid manche Undänähmä sind. Däi lassn dou, wos wichdig is, a boar Amadeure hie, Wichdigduä, däi kaa Ahnung ham, von goar niggs. Ieech hoab däs eds erläbbd, däi miedn sich so Dodsändnä un lassn von dännä iä Führungsbersonal schuln. Un woas bringa däi denä bei, wiä ma Leud, die wissn wos lang gäid, munddod machd, wiä ma Midarbeidän Sachn vergliggerd, obwohl däi wissn, däs is a Scheisdregg, wiä ma brülln mous, wännmä kaa Argumändä mä hoad.

Däi dsahln däi aa noch, un dswar ned dsu gnabb. Und am Schluss wundern sä sich, dasse Schdaadshilfe braugn odä indäi Insolwänds drifdnä. Dsäihd diese Bsüchogwaggsalbä ausm Ferkähr und däs midä Grise had a End! Ieech saags Euch: Dsäihd diese Bsüchogwaggsalbä ausm Ferkähr und däs midä Grise had a End!

Abä aaf miech hörd wahrscheinds wieda kaans. Selbä schuld!

Mei Husn is hie

Neilich hobi dän Egersdörfer im Färnsähn oogschaud. Der hod wos däzähld vo aaner Rolldrebbn in Fääd, auf der mä vögln könnd. Iech habs dann ausbrobierd. Däs gehd näd.

Scho als iech miech ausdsiehn wolld, kaamä däi Leid und ham gsachd: Bou, lou däs sei, sonsd holmä däi Bolidsei. Und däim Madlä, däs ieech dabei ghabd hab, had aaner, soa junger Schnösl midäm Ring indä Nosn, gsachd: „Woas willsdnä midäm Schbinnä dou, der had nädamol a Wohnung dsum bimbän, gäi lieber dsumiä hamm.“ Dou is däi däs dumme Ludä aa noch miedgangä und iech schdand bläid dou und mäi Husn hads aa no in däin Rolldrebbnrächn neidsuugn.

Am liebsd dääd iech den Egersdörfer für endgangene Lusdbarkeidnä väglaagn – und aa nou mäi Husn in Rechnung schdelln. Däi is nämlich hie.

Windä is goar ned so väkährd

Edz is däi Windä endlich vobäi. Ieech hoab joa goar nimmä dran glaabd, dassi däs nomoal erläbnä därf. Ieech wolld miech also grad freiä und dswar so richdich mid allm Drumunddran, midäm Gloas Seggd und an boar imbordierdn Erdbärn. Abä woas woar? Niesn mussdi wiä Debb, däi Augnä hoam gjuggd wiä bläid, schluggn konndi aa nimmä und allä hamsmi midleidich oogschaud und miä embfohln, indäi Abodegnä dsu gäihn und miä Heuschnubfn-Middl dsu kaufnä. Eds mussi soachn: däi Windä is billichä und nasnfreundlichä.

Sauäräi im Indänäd

Hiä hoabis scho moal gsachd: Ieech duu aa dwiddän. Ned viehl, abä immä amoal widdä. So, un damid miech maane Läid aa findnä, hoab ieech miä dachd, duusd däs amoal rechionalisiern. Waal, in däi Moncholäi, doa väschdäid miech eh kaanä. Also solldn däi Usä wissnä, woas hiä schdähd, isä Anhaamischn-Släng, ä Aboridschinäs-Schbroach. Wennsdäs dann aafnä Kardn odsäichd griegn, nochä wärns schon wissnä, naa, doa kummi näd her, däis is wäid wech, däis koanni goar ned väschdäin.

Däswechnä hoab ieech miech bei twittervision ogmeld. Doa mou mä säin Dwiddänomä, also bäi miä hald frankenfonse, un säi Basswodd (däis soach iech eich edzd amoal ned) äigebn. Bloaß kummd doa a Fehlämeldung. Ieech hoabs mindäsdns fuffdsich moal brobierd, abä däis Schäißding will ned. Woas hasd „will ned“, es will miech näd, wäil andärä sin ja drin! Woarschäins sin däis Frangngechnä, so Aldbäiän, däi uns bäi jedä Gelechnhäid undäbuddän wolln. Eds sin däi schon im Indänäd bäi Dwiddä, däi Oarschlöchä. Däs brangä iech oo, däis dsärr iech foä däi Vääindn Nadsionä. Asu gäids ned!

Ieech bin scho gans bladd

Langsam wirds ungemüdlich. Naa, ned wechä däi Käldn, bäi uns hoads minus sechzäih Groad. Sondän wechä däi Insolwänds-Meldungä, däi iech dauärnds iebä däi Frangnnjus griech. Aaane frängischä Firma noach däi andärn schäind doa bladd dsu machnä. Dou fiehldsdi doch sälbä scho gans bladd, wennsdäs liesd. Und dass edz aa däi Heide Rosenthal insolvend is, däis widerschbrichd doch däm olümbischn Gedangn, odä ned?

Haubdsach xund

Aangeblich kammä däs näiä Joahr indä Bfeifn raugn. Däis wärd niggs, soachn allä. Iech soach eich: Däis wärd alläwäil niggs, aa mid däi Ungnrufn näd. Wennsd eh schon kaa Gäld ghabd hoasd, nachä könnäs diä aa kaans wechnähmä. Wennsd eh schon in däi A-Klassn kiggsd, nochä kannsd aa nimmä groß abschdeichnä. Ieech gäi also dsuversichdlich ins näie Joahr. Haubdsach xund! Und däs wünsch ieech äich aa!

In däi Genussrechion dahamm

Däs hoabi no goar ned gwussd: Ieech bin in däi Genussrechion dahamm. Obäfrangnä is nämlich zuä Genussrechion ernannd woarn. Kurds nachdäm däi Moni Hohlmäiä, däi Dochdä vom Schdrauss, bolidisch von Obäbayän noach Obäfrangnä übäsiedld is. Däi iä Vaddä woar nämlich a Genussmänsch, also hoadsäs hald mied umdsognä, däs Genusswäsnä. Eds hoam mier dän Genuss bäi uns dahamm un müssn schaun, wäi mä damid zurechd kummä. Ieech füä mäin Deil mach hald einfach asu weidä wiä bishä.

Folgen

Erhalte jeden neuen Beitrag in deinen Posteingang.